Sefahat ve sefih aynı şey değildir.
Sefih , "beyinsiz-beyinsizlik" anlamında Kur'anî bir kavram olup, "se-fi-he" fiilinden türemiş ism-i faildir. Sefih, akıl ve dinin emir ve prensiplerinin aksine hareket eden, akıl veya dini eksik olan, ahmak veya fasık anlamına gelir
Sefahat ise zevk ve eğlenceye düşkünlük, akılsızlık edip sonunu düşünmeden, hazz-ı nefs için masraf yapmak demektir
Sefahat, Arapça kökenli bir kelime olup, ahlaki değerlere uygun olmayan, ölçüyü aşan ve genellikle aşırılıkla ilgili olan davranışları ifade eder. Sefahat kelimesinin bazı anlamları: Zevk ve eğlenceye düşkünlük, uçarılık; Eğlence, süse aşırı derecede düşkünlük; Malın israf edilerek kullanılması.
Sefih, Arapça kökenli bir kelime olup, zevk ve eğlenceye düşkün, malını düşüncesizce harcayan kimse anlamına gelir. Sefih kelimesi ayrıca şu anlamlara da gelebilir: Akılsız, kapılan, reşid olmayan kimse. Basit, bayağı, adi.
