TBK 349 ve 350 ile 347 arasındaki fark nedir?

TBK 349 ve 350 ile 347 arasındaki fark nedir?

TBK 349 ve 350 ile 347 arasındaki farklar şu şekilde özetlenebilir:

• TBK 347 : Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiracı her zaman, kiraya veren ise kiranın başlangıcından itibaren 10 yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilir
• TBK 349 : Kiraya veren, taşınmazı kendisi veya ailesi için konut olarak kullanma amacıyla tahliye talebinde bulunabilir. Bunun için ihtiyacın samimi ve zorunlu olması gerekir
• TBK 350 : Belirli ya da belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, geçerli bir fesih bildiriminin ardından kiraya veren, dava açarak kiracının tahliyesini sağlayabilir

Özetle , TBK 347 tahliye yollarını belirlerken, TBK 349 kiraya verenin tahliye nedenlerini düzenler ve TBK 350 kiraya verenin dava açma hakkını tanımlar.

TBK madde 349 ve 350 ile 352 ve 353 arasındaki fark nedir?

Türk Borçlar Kanunu (TBK) madde 349, 350, 352 ve 353 arasındaki temel farklar şu şekildedir: TBK madde 349: Aile konutu olarak kullanılmak üzere kiralanan taşınmazlarda kiracı, eşinin açık rızası olmadıkça kira sözleşmesini feshedemez. TBK madde 350: Kiraya verenin, kendisinin veya belirli yakınlarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle kira sözleşmesini dava yoluyla sona erdirme koşullarını düzenler. TBK madde 352: Tahliye davası açma sebeplerinin sınırlılığını ve dava süresinin uzamasını ele alır. TBK madde 353: Kiraya verenin, dava açacağını en geç belirlenen sürede yazılı olarak bildirmesi durumunda, dava açma süresinin bir kira yılı kadar uzadığını düzenler. Özetle, madde 349, aile konutu ile ilgili fesih; madde 350, kiraya verenin ihtiyaç nedeniyle tahliye davası; madde 352, tahliye davası açma sebeplerinin sınırlılığı ve süre; madde 353 ise dava süresinin uzaması konularını kapsar.

TBK 347 nedir?

TBK 347, Türk Borçlar Kanunu'nun 347. maddesini ifade eder ve konut ile çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona erdirilmesine ilişkin düzenlemeleri içerir. Belirli süreli kira sözleşmelerinde: Kiracı, belirli süreli sözleşmelerin süresinin bitiminden en az 15 gün önce bildirimde bulunmazsa, sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzatılmış sayılır. Kiraya veren, sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. On yıllık uzama süresi sonunda: Kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla, herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeyi sona erdirebilir. Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde: Kiracı her zaman, kiraya veren ise kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilir.

TBK 349 ve 350 birlikte nasıl uygulanır?

TBK 349 ve 350. maddeler, kiraya verenin ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açması durumunda birlikte uygulanır. TBK 350. madde, kiraya verenin, kendisinin veya belirli yakınlarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle kira sözleşmesini dava yoluyla sona erdirme koşullarını düzenler. TBK 349. madde ise bu bağlamda yer almamaktadır. Özetle, TBK 350. madde, ihtiyaç nedeniyle tahliye davası için genel koşulları belirlerken, TBK 349. madde bu süreçte uygulanmaz. Önemli noktalar: - İhtiyaç: Gerçek, samimi ve zorunlu olmalıdır. - Dava Açma Süresi: Belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde fesih bildirim sürelerine uyularak belirlenecek tarihten itibaren bir ay içinde dava açılmalıdır.

TBK 350 nedir?

TBK 350, Türk Borçlar Kanunu'nun "Kiraya Verenden Kaynaklanan İhtiyaç Sebebiyle Konutun Dava Yoluyla Tahliyesi" başlıklı maddesidir. Bu maddeye göre, kiraya veren, kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişilerin konut veya işyeri ihtiyacı oluştuğunda, tahliye davası açarak kiracıyı tahliye edebilir. Tahliye davasının açılabilmesi için üç şartın bir arada bulunması gerekmektedir: 1. İhtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması. 2. Belirli süreli kira sözleşmelerinde sürenin sonunda, belirsiz süreli sözleşmelerde ise kiraya ilişkin genel hükümlere göre fesih dönemine ve fesih bildirimi için öngörülen sürelere uyularak belirlenecek tarihten başlayarak bir ay içinde dava açılması. 3. Kiralananın, ihtiyaç duyulan taşınmaza elverişli olması.